هالوتستین (فلوکسیمسترون) آنابول فارما
هالوتستین (Halotestin) که نام شیمیایی آن فلوکسیمسترون (Fluoxymesterone) است، یک استروئید آنابولیک خوراکی است که شهرت آن به دلیل قدرت آندروژنیک فوقالعاده بالا، تأثیر چشمگیر بر قدرت بدنی، و ایجاد سختی و تهاجم بیسابقه است. این دارو به عنوان یکی از قویترین استروئیدهای خوراکی در بازار شناخته میشود (با رتبه آنابولیک ۱۹۰۰ و آندروژنیک ۸۵۰ در مقایسه با تستوسترون ۱۰۰/۱۰۰).
هالوتستین در محیطهای درمانی برای درمان کمبود آندروژن و همچنین در برخی موارد سرطان سینه استفاده میشد. اما در بدنسازی، کاربرد اصلی آن برای ورزشکارانی است که به دنبال افزایش شدید قدرت در کوتاهمدت (مانند پاورلیفترها و وزنهبرداران قبل از مسابقات) و ایجاد حداکثر سختی و تهاجم در فاز کات نهایی هستند.
ساختار شیمیایی و مکانیسم اثر تخصصی (غیرقابل آروماتیزاسیون)
فلوکسیمسترون یک مشتق تغییر یافته از متیل تستوسترون است که دارای تغییرات شیمیایی متعددی است:
- تغییر C17-alpha-alkylated: این تغییر حیاتی، به قرص اجازه میدهد که از تخریب در کبد جان سالم به در ببرد و وارد جریان خون شود. این ویژگی باعث فعالیت خوراکی دارو میشود، اما همچنین مسئول سمیت کبدی (Hepatotoxicity) بسیار شدید آن است.
- قدرت آندروژنیک فوقالعاده: دلیل اصلی قدرت آن، وجود یک گروه هیدروکسی در موقعیت C11 و یک گروه فلورو در موقعیت C9 است که باعث میشود دارو به شدت به گیرندههای آندروژن متصل شود و تبدیل آن به متابولیتهای ضعیفتر (مانند DHT) را کاهش دهد.
- عدم آروماتیزاسیون (No Aromatization): هالوتستین به هیچ عنوان به استروژن تبدیل نمیشود. این بدان معنی است که عوارض استروژنی مانند احتباس آب و ژنیکوماستی کاملاً منتفی است و حجم به دست آمده کاملاً خشک و متراکم خواهد بود.
- نیمهعمر کوتاه: هالوتستین دارای نیمهعمر حدود ۶ تا ۸ ساعت است، که ایجاب میکند دوز روزانه آن به ۲ تا ۳ بخش تقسیم شود.